Okuduğum ilk Haruki Murakami kitabı.
Bu yazardan uzun süre kaçıyordum çünkü her yerde karşıma çıkıyordu ve popüler olan her şeyin gözümüze sokulması beni edebi anlamda yıpratıyordu. Fakat, merakım protestoma baskın çıkınca okumaya başladım .
Kitap, klasik bir "toksik ilişkiyi" anlatıyor. Birbirleriyle vakit geçiren ama birbirlerini çok çok çok sevmeyen Vatanabe ve Naoka'nın aralarındaki ilişkinin adı bir türlü konamıyor. Vatanabe izole bir kardeşimiz, kızlarla takılıyor ama kimseye ilgi duymuyor. Zamanında çocukluk arkadaşını Kizuki'yi kaybetmiş. (Sebep intihar) Naoka da Kizuki'nin çocukluk aşkı.
Kitap sürekli böyle üçlü ilişkiler arasında gidip geliyor. Beni şaşırtan şey dili inanılmaz sade. Yani bir oturuşta 100 sayfa bitiyor.
Diğer kitaplarını da merakla bekliyorum.