Bir süredir çok sevdiğim yazarım, dostum Nurcan’ın kalemini özlediğimi hissediyordum ki Ares’in Çağ’ı bana tam da o dönemde hızır gibi yetişti.
Ares’in Çağ’ında yoğun tempolu hayatından nefes almaya vakti bile kalmayan Çağ’ın, arkadaşının jestiyle gittiği tatilde yollarının Ares ile kesişmesini anlatıyor. Tabi sadece bunla mı sınırlı? Asla. Zaten Nurcan’ın kalemini bilen biri olayların basit ilerlemeyeceğini daha kitabın başından anlıyor. Eski asker olan Ares ise gördüğü, geçirdiği bunca şeyden sonra sakin bir hayat için inzivaya çekiliyor ve bir adada yaşıyor. 10 senedir sağladığı sakinliğini ise Çağ’ın adaya bir bomba gibi düşmesiyle kaybetmeye başlıyor.
Kitap her ne kadar bir aşk hikayesi gibi dursa da içinde yine bolca şey vardı. Aşk, nefret, ihanet, tutku, arkadaşlık, savaş, vahşet... kitapta ne ararsanız var. Nurcan’ın kalemine hayran olmamın bir sebebi de olayları, kurguları çok geniş açıdan alıp en sonunda hepsini mantıklı bir yere bağlaması. Ayrıca aşkı bu kadar güzel ve naif yazarken vahşeti de böyle ürkütücü yazabilmesi ve hissettirmesi de ayrı bir başarı.
Kitabı 2 günde bitirdim. Okurken öyle sürükledi ve öyle daldım ki alıntı çıkarmayı bile unutmuşum. Bazı kısımları daha detaylı okumak ister miydim? Evet. Ama yine de her şeyiyle bayıldığım bir kitap oldu.
Umarım sevgili yazarım bizi bu güzel kaleminden mahrum bırakmaz ve bol bol kitap çıkarır diyor size eğer hala okumadıysanız bir an önce Ares’in Çağ’ını okumanızı tavsiye ediyorum.
·
210 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.