Kara dörtlemenin en eskisi olan Yevgeni Zamyatin’in Biz kitabını uzun zamandır erteliyordum sonunda okuyabildim. Kitabımız ardından gelen distopyaları etkilemiş. Özellikle 1984 ve Cesur Yeni Dünya’yı okuyanlar bunu hemen farkedecektir. Kitap Sovyet Rusya’da uzun yıllar yasaklı kalmış. İlk olarak 1924 yılında İngiltere’de yayınlanan kitap Rusya’da ise 1988 yılına kadar yayınlanmamıştır.
Kitabımız 26. Yüzyılda iki yüzyıl savaşları denilen bir dönemden sonra gerçekleşen bir devrimin gölgesinde geçiyor. İnsanlar Tek devlet isimli bir oluşumun içinde benliklerini kaybetmişler ve büyük bir makineyi oluşturan parçalar gibi hayatlarını sürdürüyorlar. Yaşadıkları alanın etrafına duvarlar örerek kendilerini dış dünyadan soyutlamışlar. Tek tip kıyafet giyen, plastikten elde edilen besinleri tüketen, neyi ne zaman yapacakları katı bir şekilde programlanmış bu insanların isimleri bile yok. Numaralar ile birbirinden ayrılan insanlar camdan yapılmış hücre tipi odalarda kalıyorlar. Storları ise sadece belirli saatlerde yine önceden belirlenmiş kişilerle pembe bilet alarak seks yapabilmek için indirebiliyorlar. Özgür düşünce diğer distopyalarda olduğu gibi tehlikeli görülüyor. Sevgi, aşk gibi kavramlarda sistematik bir şekilde ortadan kaldırılmış. Tek tük ortaya çıkanlarda ameliyatla yok ediliyor.
Kitap D-503’ün yazdığı günlüklerden oluşuyor. D-503 İntegral isimli bir geminin baş mühendisi konumunda. Bu gemi devrimi diğer gezegenlere taşıyabilmek gayesiyle yapılıyor. Rutin yaşamından son derece memnun olan D-503 bir gün I-330 numaralı bir kadınla tanışıyor ve istemese de onun etkisine kapılıp olmadık işlere bulaşıyor.
Bu kitabı kafanızın rahat olduğu sakin bir zamanınıza bırakmanızı öneririm. Kitaptaki matematiksel terimlerle yapılan kelime oyunları ve oluşturulan cümleler benim çok hoşuma gitti. Distopya türünü sevenlere mutlaka öneririm. Ayrıca sonsöz kısmı da çok değerli atlamadan mutlaka okuyun.
··
807 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.