Okunacaklar listeme eklediğimde şöyle bir not düşmüşüm: "Edebi Kelâm nickli ağabeyin tavsiyesi"
Ali Fuat Başgil gibi bir pişmanlık yaşamadım. Bu kitap daha önceden elime geçmediği için üzülmedim. Kişisel gelişim kitaplarını sevemiyorum. Zaten kitabın bir ahlâk kitabı olduğunu düşünüyordum. Türüne bakmadan aldım. Ama şimdiye dek kişisel gelişim türünde okuduklarımın esamesi okunmaz bunun yanında.
Kitabın sonunda merak ettiğim ilk şey: Niçin bu tür kitapları sevemediğim mevzusu oldu. Acaba akıl almayı sevmiyor muyum? İşlenen konular basit ve yavan geliyor.
Bir başka merak ettiğim konu ise Payot yaşasaydı bu kitabın Türkçe'ye çevrilmesini ister miydi? sorusu oluyor. Hitap ettiği kesimin Fransız gençleri olması sebebiyle böyle bir düşünceye kapıldım.
Bu kitabı okuduğum için hayatımda bir değişiklik oldu mu?
Sanmıyorum.
Bu kitabı okuyunca hayatında değişiklik olur mu insanların?
Bilmiyorum.
Sonuç olarak: Bu kitabı okumak yerine Zamanın Kıymetini okumak çok daha evladır diyebilirim.
·
12,6bin Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Şu konuya da bir açıklık getirmekte fayda var Cemil Meriçin sözü, yanlış anlaşılmış.
Bahsettigi kitap aslında bu 
İrade Terbiyesi
İrade Terbiyesi
İkinci incelemesine güvendiğim arkadaşta bu kitaba eksi not veriyorsa ben yarın başlar mıyım? Bilemiyorum Altan. 😬
Yazıldığı dönem için güzel bilgiler içeriyordur mutlaka ama şu an için bence de geçerliliğini yitirmiş bir kitap. Okumasam da kaybım büyük olmazmış diye düşünüyorum.
Katılıyorum. Sanırım büyük beklentilerle okuduğum için kitap bana da yavan geldi. Zaten bildiğim uyguladığım mevzularda akıl alıyormuşum hissi yarattı. Bildiklerimi hatırlatmak ve ara sıra yüreklendirmekten başka bir faydası da olmadı.