Bosna Soykırımı
Yaklaşık yüz bin insanın öldüğü, iki milyon kadar insanın yıllardır yaşadıkları topraklarından, vatanlarından göç etmek zorunda kaldığı bir savaş. Nasıl olmuştu bu soykırım? Hangi insan evlatlarının bu kadar gözü dönüp bu kadar cana kıyabilmişti?
Sırp Cumhurbaşkanı Slobodon Milošević'in Sırpları kışkırtması sonucu önce Hırvatistan sonra Bosna'da genç yaşlı demeden yüzlerce insan katledildi. 1 Mart 1992' de başlayan savaşta fiziksel ve psikolojik olarak ağır hasar aldı Bosna. Yüzlerce çocuk ve kadına; sidik torbaları parçalanana kadar, bağırsakları dışarı çıkana kadar tecavüz edildi. Çoğunun sonra canına kıyıldı canına kıyılmayan çoğu insanda canına kıydı. Erkeklere ise hem eşlerine hem çocuklarına nasıl defalarca tecavüz edildiği anlatılıp psikolojik şiddet uygulandı. Zorla birbirleriyle ilişkiye girmeleri istendi, emre uymayanlar ise öldürüldü. Yıllarca aynı toprakta yaşamış insanlar ya da insan kılığına girmiş caniler bunu yapıyordu. Yüzlerce insanın öldüğü, yaşayanların çoğunun sakat kaldığı ya da akli dengesini kaybettiği savaş 14 Aralık 1995 Dayton Barış Antlaşmasıyla son buldu.
Kitapta gazeteci olan Nimeta'nın, bu savaşta oğlunun , yeğeninin, ve çoğu akrabasının katledilişi anlatılıyor. Savaşın getirirdiği açlığı, sefaleti, korkuyu anlatan kitapta savaşı iliklerinize kadar hissedeceğinize eminim.
Kitapta akıcı ve sıkılmadan tüm duyguyu hissedebiliyorsunuz. Sadece sonunun biraz daha uzatılmasını isterdim yarım kalmış gibi geldi. Aynı yarım kalmış hayatlar, umutlar gibi.
Okurken insanlığımdan utandım diyebilirim. Atılan bombalarla paramparça olmuş cesetler, eğitime devam etmek için kapalı mahsen gibi bodrum katlarda ders alan öğrenciler, kıtır kıtır sadistçe kesilen insanlar... Zaman akıyordu ama yaşam durmuştu. Yaşam durdurulmuştu. Su bile bulamayan insanlar su bulma arayışında bombolanıyordu. Mezarlıklara bile el konduğu için cesetlerle yaşayan insanların dramı... Umarım barış içinde yaşamayı öğreniriz. Lütfen gelecekteki çocuklarınızı hümanist yetiştirin ve savaşın bir çözüm olmadığını öğretin.
Savaş insana her şeyi öğretiyor. Bir de barış içinde yaşamayı öğretse keşke. (Syf. 397)
Not: Eğer Bosna Savaşını genel hatlarıyla bir kurgu içinde okumak isterseniz kitabı şiddetle tavsiye ediyorum. Ben hem okuyup hem de ağlamak istiyorum derseniz lütfen 
İncir Kuşları kitabına bir şans verin. Keyifli okumalar. Kitaplarla kalın. :)
İncir Kuşları kitabına bir şans verin. Keyifli okumalar. Kitaplarla kalın. :)··
18,8bin Gösterim
14 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İnsanların inanışları yüzünden öldürülmesinden daha kötü bir şey var mı? 
Ayşe Kulin'le tanışma kitabımız bu alacak gibi.🌸
Ayşe Kulin'le tanışma kitabımız bu alacak gibi.🌸
Kalemine yüreğine sağlık canım, okudukça anımsadığım olaylar yine kanımı dondurdu, keşke hiç olmasaydıdan ziyade ;olmuş olmasına dur diyebilecek güçlerin sessiz kalışı daha çok yıpratıyor insanı.
Okurken bizi bu denli etkileyen satırlar, nasıl olurda şahit olan insanları suskunluğa mahkum etmiş aklım almıyor...
Keşke bir daha olmasın dediklerimiz şimdilerde Çinlilerin Uygur Türklerine yaptıklarıyla eş değerde ve yine susmayı tercih ediyorlar.
Nasıl bir güç savaşı, nasıl bir açgözlülük, bunu da aklım almıyor, yüreğim kabul etmiyor... İlahi adalet tecelli etsin artık!!!
İncelemenizde belirttiğiniz Sayfa 397 deki cümle beni de çok etkiledi okurken ve kendi alıntılar defterimde de “yıldızlı özel” olan alıntılardandır. Bu kitapta benim en çok sevdiğim şey, tecavüz ya da işkence sahnelerine çok fazla ayrıntısıyla yer verilmemesi, konunun daha tarihsel anlatılması. İncir Kuşlarında olay biraz daha farklı yönden anlatılmış. İkisi de birbirinden güzel birbirinden etkileyici kitaplar. Bu aşamada “Leyla” adlı kitaba da vakit ayırın derim . Keyifli okumalar, teşekkürler.
Reklam
