Yazar çocukluğunu gençliğini yalnızlığını tutkularını ideallerini, mükemmeli arama sürecini anlatıyor kitabında. Özellikle yazar neden yalnız olduğunu ve insanlardan neden nefret ettiğini açıklamaya çalışmış. Yaşadığı çağın devlet sistemini ve insanlarını kendi kafasında kurduğu dünyanın değer yargılarına göre eleştirmiş. Kurgusal olayları gayet yavaş tempoda ve dönemin şartlarını ortaya dökerek düz anlatmış. Ama kendini anlatma ya da kendini savunma anları edebi yönden güçlü ve felsefe içeriyor. Keyifli Okumalar...
·
1 +1'leme
·4.315 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ben hiç çocuk olmadım. Çocukluğum olmadı. Çocukluk aşktır, neşedir, kaygısızlıktır ancak ben geçmişteki kendimi hep ayrık, mahzun, düşünceli görüyorum. Çocukluğumdan beri kendimi, nedendir bilmem, korkunç derecede yalnız ve farklı hissettim. Bizimkilerin yoksulluğundan mıdır,
yoksa başkaları gibi doğmamış olduğumdan mıdır acaba? Bilmiyorum. Size yeniden söylüyorum, benim çocukluğum olmadı. s.11 ve 15
Benim de bir kalbim vardı. Söyleyecek bir şeylerim olduğunu hissediyor ve konuşmak, içimi dökmek istiyordum...