Kalbimin orta yerine oturan, paramparça eden bir kitap daha… Tıpkı Uçurtma Avcısı gibi, okurken bu kadar etkilendiğim tek kitap oydu, şimdi bu kitap da yüreğime işlendi.
Ah! Ne yazılabilir bilmiyorum ama böyle hissettiren nadir kitapların başında geliyor benim için. Kalbim ve ellerim birbirine girmiş durumda, yazacağım herhangi bir kelime bu duygu seline dönüşen hikâyeyi anlatmaya yetmeyecektir. Konu çocuklar ve masumlukları olunca akan sular duruyor içimde. Böyle bir hikâyede yalnızca öfke duyuyorum, yaşadıklarını düşündükçe koca bir öfke…
Okurken gözyaşlarımı tutamadım, benim gibi sulu gözlü arkadaşlara naçizane tavsiyem, yanınızda bir selpak bulundurunuz ve tek başınıza kitabı bitiriniz :)