Çalışmak mı? O da ne?Felsefe
Tadı damağımda kalan, ismiyle dikkat çeken bir kitap. Sanırım yazar da kitabı yazarken tembellik hakkını kullanmış. Kapitalist eleştiri çok yerinde ve o günlerden bu günlere bir arpa boyu yol gidilebilmiş. Hatta kitapta yazılanlar harfiyen aynı bence. Sadece o zaman "Kendimizi ezdirmeyeceğiz." demek yasakmış, en azından şimdi bir dereceye kadar "Kendimizi ezdirmeyeceğiz." denilebiliyor. İşçilerde bilinç yokmuş, şimdi yine tamamen olmasa bile bir dereceye kadar bilinç var.
Kitabın sonundaki cümle günümüzdeki yapay zeka olayına göz kırpmış: "Makine bizi aşağılık işleri yapmamamızı sağlayacak ve kutsal tembellik hakkımızı kullanabileceğiz." Gerçekten de günümüzde gelinen nokta o, çoğu aşağılık işi yapay zeka bizim yerimize yapıyor, gelecekte daha da yapacak lakin, bu durumda da dünyada 8 milyar insan olmasına gerek kalmayacak. Bu iş Great Reset'e kadar gider tabi.
Kültür olarak (Aslında çoğu kültür böyle) "Çalışmak ibadettir." ya da "Çalışmak değerlidir." diyen bir insandım ama bu tür kitaplar okuya okuya aslında bunun nasıl bir şeye yol açtığını acı bir şekilde gördüm, görüyorum. Elbette hiç çalışmadan da olmaz. Lefargue günde 3 saat çalışmanın ideal olduğunu söylemiş. O imkansız zaten de en azından daha insani boyutlara indirgenebilir bu kesin. Zaten yavaş yavaş da o sisteme geçiliyor.
Kitabı okurken, Charles Bukowski'nin "Herhangi bir salak gidip iş dilenebilir, önemli olan çalışmadan yaşamaktır." sözü ve daha da can alıcısı Nietzsche'nin “Gününün üçte ikisini kendisine ayırmayan herhangi biri; ister devlet adamı, ister işadamı, ister resmi görevli, ister bilgin olsun, aslında bir köledir.” sözü geldi ki kitabın özeti bu bence.
·
422 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.