Bir insan, bir at ve bir dostluk.
Çok rast gelmişimdir şu garip Dünya' nın adına yakışır davranmasına. Zamanında sıkılarak başladığım bir sınav kitabıydı, kitabı okurken kendi dostluklarımı anımsadım, garip olan biz miydik Dünya mı? Bu kitap değil, Joey hiç değil.
Bazen ne demeli bilemez insan ve atlar da. O zaman hissetmeli, hissettirmeli. Mesafeler sevgiye galip gelmemeli, neden savaşırlar ve neden savaştırırız? Dahası lüzumsuz olur okur dostlarım, kitapları dost edineli fazla gerek kalmıyor acı dostların kervanına. Merakım buna, zorlanarak başlayıp hemen bitirmemek için az az yudumladığım bu kitap gibi midir hayat?
Ağlayarak başladık diye gülerek mi gideriz?
Aman be, ben ekmek almaya gideyim, yolcu yolunda gerek.
·
275 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.