Her şey bitmek zorunda olduğu için başlamıştı…Edebiyat
Tek cümleyle anlatmak gerekirse okuduğum en manyak kitaptı.
Bölümler kitabın içine karışık yerleştirilmiş ve ordan oraya zıplayarak okuyorsun, seksek oynar gibi. Deneysel bir roman. Cortazar; bir tek insan beyni tüm bu şeylerin hepsini nasıl yazmış olabilir, dedirtiyor. Adam resmen sözcüklerle düşünmüş, düşünce hızıyla yazmış olmalı. Bir insanın kafasının içinden geçenleri okurken yoruluyorsunuz. Her bölüm ayrı bir tarzda yazılmış ve sözcüklerle olduğu kadar okuyucuyla da oyuncak gibi oynuyor.
Kafanız çok karışıyor. Sayfalara hakim olmaya çalışırken aynı zamanda konuyu da yakalamalısınız. Her oyunda sıranın kendisine gelmesini bekleyen bir sabırsız vardır ya bu kitapta o kişi sizsiniz. Kitap sizi okuyor gibi. Dikkatli olmalısınız.
Horacio Oliveira baş karakter ve 99. Bölümde, sevdiği bir kitabı anlatırken şu cümleleri kuruyor: “kitap bana ayaklarını havaya dikmiş, ters dönmüş büyük bir kaplumbağaya benziyormuş gibi geldi. Anlaması zor.”
Aynı hisler, içinde yaşadığı bu kitap için de geçerli. Kabuğunun üstünde ters dönmüş bir kaplumbağa adeta. Anlaması zor.
Keza dil üzerine yapılan vurgular, felsefi çıkarımlar, zengin kelime dağarcığı ve fırtınalar koparan düşünce karmaşası nefis bir kurguyla birbiri içine geçmiş.
Seksek oynamayı sevenler, kafasının orta yerinde yassı bir taşı ustaca kaydırmayı becerenler, varlıklarını varoluş cümleleriyle hatırlamayı/unutmayı isteyenler bu kitap tam size göre.
Ha bu cümleler bizi kesmez cicim, inceleme dediğin teferruatlı olur derseniz eğer, yazar ve kitap hakkında, Güneyliler’in şu muhteşem edebi zekâsı hakkında daha geniş bilgiye altta yer alan yazarın fotoğrafının ve koyu yazılmış olan kitap isminin üzerine parmağınızı dokundurarak kolayca ulaşabileceğinizi de hatırlatmış olayım:)
Sıkıcı tekrarlara gerek yok bence.
Beğenilerden anlaşıldığı üzere, incelemenin kısası makbul. Nezih ve seviyeli platformumuzda(!), muazzam uzun olması yanında oldukça keyifle okunan nice incelemeyi de ayrı tutarak söylemiş olayım son cümleyi.
Bitirelim o halde;
Kendi hayatının kahramanı olamayanlar, kahramanı oynayamayanlar, kahramanı oynamamayı seçenler siz de Oliveira’ya benziyorsunuz. O yüzden bu saatte uykusuz kalmaya mahkumsunuz.
Ne mutlu tarih içinde yaşayanlara ve uyuyanlara…
Seksek
Seksek··
3.758 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Geçen gün Barthes'ın 
Bir Aşk Söyleminden Parçalar 'ını okudum. Yazar, başlık attığı kelimelerin kendi okumalarından çağrıştırdığı ne varsa nefes almadan, rastgele anlatıyor, çağrışım yöntemini kendine uyguluyor gibiydi :) Sanki zihnini açıp sergilemiş de biz de oradan bize ne geçiyorsa, onu kovalıyormuşuz gibi... :) Arada sırada böyle ilginç eserlerle yorulmak çok verimli olabiliyor Özlem Hocam. Jung'un tespitini bizzat tecrübe ediyoruz. (Eğer kendi bireyselliğinizi görmek istiyorsanız derin düşüncelere dalmayı denemelisiniz fakât denediğinizde görüceksiniz ki, insanın derinliğinin sonunu bulması mümkün değildir gibi bir tespiti vardı.)
Bazı incelemeler tek paragraf dahi olsa çok düşündürücü, heybesi dolu ve keyifli cümlelerinizden bizleri mahrum etmeyin. :)
Bir Aşk Söyleminden Parçalar 'ını okudum. Yazar, başlık attığı kelimelerin kendi okumalarından çağrıştırdığı ne varsa nefes almadan, rastgele anlatıyor, çağrışım yöntemini kendine uyguluyor gibiydi :) Sanki zihnini açıp sergilemiş de biz de oradan bize ne geçiyorsa, onu kovalıyormuşuz gibi... :) Arada sırada böyle ilginç eserlerle yorulmak çok verimli olabiliyor Özlem Hocam. Jung'un tespitini bizzat tecrübe ediyoruz. (Eğer kendi bireyselliğinizi görmek istiyorsanız derin düşüncelere dalmayı denemelisiniz fakât denediğinizde görüceksiniz ki, insanın derinliğinin sonunu bulması mümkün değildir gibi bir tespiti vardı.)
Bazı incelemeler tek paragraf dahi olsa çok düşündürücü, heybesi dolu ve keyifli cümlelerinizden bizleri mahrum etmeyin. :)
Ne kadar şanslısınız. Bence kitaplar çocuklarımıza bırakılabilecek en değerli miras, okuma sevgisiyle beraber. Babanızı da saygıyla selamlıyor sağlıklı huzurlu uzun ömürler diliyorum. Sevgiyle kalın🥰🌺