Carlos Fuentes’e şu cümleyi kurduran kitaptan bahsediyoruz: "İngilizce nesirde Ulysses neyse İspanyolca nesirde Seksek odur.” Hak ettiği biçimde anlatması epeyce zor bir kitap. Naçizane, bir deneme benimki.
Seksek, eski adıyla Rayuela..155 bölümlük, 752 sayfalık bu dev romanın ilk 56 bölümü, asıl roman. Yazar, ilk 56 bölümü okuduktan sonra gerisinin çizilip atılabileceğini söyler. Ona göre romanın anlaşılabilmesi için diğeri kalanının okunması çok da gerekli değildir.
“Kaç kez sordum kendi kendime, bütün bunlar sadece edebiyat mı diye, çözümsüz denklemlerin ve onları kuranların arasında yanlışa doğru koşarak gittiğimiz bir zamanda. Ama bir yandan da sormadan edemiyorum, alışılagelmişin öte yakasında ne var?”
Alışılagelmişin ötesine, evetle hayır arasına kaç belki sığdığına bakmaya çalışan birinin gerekli değil dediği bölümlere bakalım. Ama eğer kitabın hemen başındaki yönergeye uyarak, bölümler arasında sekerek okursanız, bu oyuna katılırsanız, eksik kalan parçaları yerine oturtma, yarım kalan konuşmaları ya da düşüncelerin buharlaşınca nereye gittiğini görme, Morelli’nin edebiyat üzerine düşüncelerinin Cortazar’ın zihnine doluşan bölümlerinden nasiplenme şansı yakalarsınız. Ve dahi, okuduğunuz şeyin safi bir roman olmadığını, felsefe, antoloji, şiir, ve okunup okunabilecek en uzun sayıklama olduğunu fark edersiniz.
—
Hemen başa dönüp, bu kitapla Ulysses arasında kurulan kardeşliğe bakmak isterim. Her iki kitap da edebi birer metin olarak dünyanın en güçlü eserleri arasında sayılır. Ki, bu kitabın içinde de Ulysses’e göndermeler vardır. Cortazar muazzam bir diyalog zinciri kurar, karakterlerin konuşmaları arasına entellektüel göndermeler, Paris, jazz, aşk, edebiyat, varoluş sancıları, sayıklamalar, gurbet acısı ve yabancılık hissi, aradığını bulamamalar,