İbrahim Mardin’i tanımamda,bugünü ve kendimi sorgulamda güzel bir yolculuktu. Hüzne aşina yüreğime kızdım; Meleknaz, Zilan, ölen Nergis ve doğan Nergis’i tanıyınca. Bir ablanın kardeşinin onca yaşadığına katlanmaktan ziyade küçücük kardeşinin cansız bedenini taşlara gömmesi derinden yaraladı beni. Zilan hüzünden, acıdan çok fazlasıydı.Seni unutamayacağım Zilan. Nergis, ismi güzel kaderi güzel olmayan iki ayrı can.Birini doğuşuyla diğerini can verişiyle hep hatırlayacağım. İkisi de bu hayatın yeniğiydi. Meleknaz sen acıdan farklı bir çizgi başka bir boyuttun adını koyamadığım, sanırım İbrahim’in dediği gibi “tarumar “ seni tarif eden tek kelime. Kitaplığımın en çok sarı yapraklarının olduğu köşede sonbaharıma eşlik edeceksiniz. Batı ve doğu arasında gittim geldim okurken, ne kadar da saçma şeylermiş hüzünlendiklerim,”insanlar nelerle mücadele ediyor” dedim. İbrahim’le ben de kendimi sorguladım. Allah’ın varlığına tüm yüreğimle inanan biri olarak tanrı kelimesini çok sevmiyorum “tanrı dünyayı altı günde yarattı şimdi dinleniyor,hiçbirimizin yaşadığını ,çekilen acıları,haksızlıkları görmeyişi ondan şu an dinleniyor” dediği yerleri tasvip etmesem de okuduğum kaliteli kitaplardan bir tanesi oldu. Tavsiye edebileceğim kitaplardan okuyacaklara sorgulamalı okumalar diliyorum.
·
256 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok güzel ifade etmişsiniz evet ibrahim sayesinde öğrendik şahit olduk kalbi olan herkes düşünür düşünmeli emeğine kalbine sağlık zarif kadın 🙏🦋
İnceleme güzel.
Ama ben Zülfü Liveneli nin kitaplarında bir konuya rastladım. Onun için artık okumama kararı aldım.
Ama kitapları güzel. Hakkını yiyemem.
Madam Melankoli
Gönderi Sahibi
Teşekkür ederim.Livaneli’nin okuduğum ikinci kitabı Serenad’ı okumuştum daha önce.Farklı görüşleri okumayı seviyorum.Dünya mutfağından değişik lezzetleri tatmam gibi.Ama kendi mutfağımızın damağımda bıraktığı tattan da vazgeçmemem gibi.Okumaya değer bir kitaptı.