Çoğu kişi belkide kitabın kalınlığından dolayı okumaktan çekinecektir ama sadece sayfalara göz gezdirdiğinizde de göreceksiniz ki çok fazla konuşma var bu yüzden akıyor aynı zamanda dostoyevski nin akıcı bir dili var okurken tıkandığım tek nokta çok fazla karakter olması ve konuyla alakası fazlaca diyalog olması. kitapta belki yirmiden fazla karakter var ve eğer kitabımız iş Bankası yayınlarından değilse karakterleri bolca karıştırırsiniz çünkü bazı isimler de çok yakın iş Bankası şöyle bir ayrıcalık yapmış; kitabıbaşına karakterlerin adını ve kim olduğunu yazmışlar bu yüzden okurken unutunca ordan bakıp kim olduğunu hatırlaya bilirsiniz. (Diğer yayınlarda görmedim) kitabın konusuna gelirsek bir tane prens mişkinimiz var ve İsviçre'den budalalik tedavisini görüp Rusya'ya geliyor ve macerası başlıyor burada trenden başlayarak bir çok insanla tanışıyor. Prensimizin çok karışık bir aşk hayatı var kitabın sonuna kadar ne yapyor bu adam ? Diye düşünmekten alamıyoruz kendimizi. Kitapta bolca Dostoyevski'nin puşkin hayranlığıyla karşılaşıyoruz ve başlarda da kendisini bir dönem idam masasında neler yaşadığını anlatır biçimde çok etkileyici kıssaları vardı. Kitabımızda çoğu karakter prensin bir budalamı yoksa gayet aklı başında bir insan mı diye kararsız kalıyor. Ve etrafındaki bütün insanlar berbat. Okurken benimde hayatımda bir lebedev bir gavrilla var demeniz gayet doğaldır çünkü karakterler çok gerçek ve içten. Dostoyevski severlerin de bildiği gibi Sarsıcı ve sürükleyici...
·
626 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.