Merhabalar...
Çok güzel bir aşk hikayesiyle geldim. Aytmatov ile bu kadar geç tanıştığım için çok üzgünüm, ama daha okuyabileceğim bir çok eseri olduğu için de çok mutluyum. "Toprak Ana" ile başlamıştım. Çok sevdiğim için "Cemile" ile devam ettim. Ve daha da devam edecek bu serüven...
Peki ne anlatıyor bu "Cemile"? derseniz; aslında bir aşk hikayesi olsa da, birçok konudan bahsediyor bizlere. Savaşın toplum üzerindeki acı etkilerini de görüyoruz, önyargılar ve dedikodu ile toplumun her daim insanı nasıl yargılayabildiğini de anlıyoruz; muhteşem doğa tasvirleriyle toprak sevgisini de yaşıyoruz...
Savaş sadece cephede savaşanları değil; geride kalan kadınları, çocukları da acılarla yüzleştiriyor. Aytmatov da işte bu geride kalanların hayatlarını öyle güzel gözler önüne seriyor ki...
Bu eseri güzel yapan en önemli noktalardan biri, hikayeyi buram buram yaşayabilmemiz bence. Doğayı koklaya koklaya seyrediyoruz sanki, türküleri can kulağıyla dinliyoruz hatta, bazen şakalara kahkaha atarken buluyoruz kendimizi, bazen de aşkı ve hüznü yüreğimizde hissederken buluyoruz. Bir de bunları çocuk masumiyetiyle gözlemlemek, daha da çekici kılıyor hikayeyi...
Size sıkılmadan okuyacağınız akıcı bir yolculuk yaşatırken, edebi olarak da doyuran; kısa ama iz bırakabilecek bir kitap. Her yaştan okura şiddetle tavsiye ediyorum.
Kitapla kalın!..
·
199 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.