43 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
“Ben, içinde karanlığın ağır bastığı bir çocuktum. Karanlık basınca kendini tanıyamayan bir çocuk.”
Mervé
Gönderi Sahibi
Düzenli ve öngörülebilir hayatın bana sunduğu hiçbir şeyi kendime yakıştıramadım. Adını koyamadığım bir duygu vardı içimde. Parçalama ve parçalanma duygusu. Gitmek istiyordum. Hayatın sonuna kadar gitmek. Tarif edilecek gibi değil! Her neyse...
Mervé
Gönderi Sahibi
"Bu işi daha fazla uzatmanın bir gereği yok. Bu kadar hayat bana yeter. Sen de boş ver. Acıdan daha gerçek ne var?"
(s.95)
