Bu kitabı, fikirlerine çok değer verdiğim bir yakınımın ısrarla tavsiye etmesi üzerine okudum. İyiki kendisini dinleyerek Nobel ödüllü yazarımızın kitaplarını okumaya bu kitabını okuyarak başlamışım. Çünkü belli ki bu en iyi kitabı değil! yazarların kitaplarını ortalama olanlardan iyi olanlara doğru okumayı tercih eden biri olarak bu duruma çok seviniyorum. Ama maalesef genel olarak kitapta hoşlanmadığım ve yadırgadığım bir kaç nokta var ki bunlar kitabı beğenmemin önüne geçiyor.
Yorumuma geçecek olursam;
Kitap betimleme ve sürükleme bakımından iyi diyebilirim, ki bana göre bir kitapta betimleme ya da tasvirler sıkıcı ise bitirmem de o kadar zor oluyor. Bu konuda hakkını teslim etmeliyim, çünkü tahmin ettiğimden hızlı bitirdiğim kitaplardan biri oldu. Bu da zaten kitapla ilgili az olan olumlu düşüncelerimden biriydi. Bence bir kitabın "iyi" ya da "çok iyi" olduğunu gösteren unsurların bazıları akiciligi, hikayesi ve betimlemesi olsa da özgün olması da çok önemlidir, ki bu kitabı ortalama hatta ortalamanın da altında bulmamın başlıca sebebi budur. Çünkü kitap daha önce okumamış olsamda çok duyduğum ve az da olsa bildiğim Şehname 1 ve Kral Oidipus klasiklerinin temalarından faydalanarak karakterlere ve toplumumuzun belli kesimine uyarlanmış gibi duruyor. Bunların dışında, final bölümü hariç birçok tahminimin doğru çıkması da biraz keyif kaçırmaya başlamıştı, kaldı ki final bölümünde benden iyi fikir yürütüp doğru senaryoyu yakalayanlar da olduğuna eminim.
Kitapta toplumumuzun hatta insanlığın kanayan birçok yarasına değinilen hatta medyayı çok eleştiren bölümler bulunması da hoşuma gitmiş olsada, benim için hoş olan durumların bu kadar az olması kitabı beğenmeme engel oldu.