Puan vermedi·93 syf.··
Beğendi
·2021 103. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 07 Kasım 2021 19:51
“Salzburg sahte bir bina cephesi, dünyanın yalancılığının anıtıdır, arka yüzünde yaratıcılık ve yaratıcı sanatçı körelmeye, dökülüp gitmeye, ölmeye mahkumdur.” diyor #thomasbernhard
İkinci Dünya savaşının tam göbeğinde geçen yatılı okul yılları, üstelik daha 13 yaşında. Sert ve acımasız bir müdür. Okurken kalbim sıkıştı. Kendini kurtarmak intiharla eşdeğer. Umutsuz ve mutsuz bir çocukluk, babasını hiç tanımamış annesi tarafından kabullenilmemiş, yaşamının tek amacı büyükbabası ve onun sevgisi. Yıllar sonra bu kentte dolaşırken kimse o kötü dönemi hatırlamıyor, enkazların yerine yenisi yükselmemiş, altında ölen yüzlerce insan betonlara karışmamış, çürük kokusu yıllarca şehirden kalkmamış gibi.
O yüzden bu şehir O’na hep azap vermiş. Sadece savaşın tahribatı değil, insanların içine itildiği zihniyet de bu düzeni değiştirmemiştir. Son olarak bu çocukluktan sağ çıkabilmesi, yazarın hakkında duyduğum öfkeli ve sert kelimeleri yaşadıklarının yanında hafif bile kalırmış. Çünkü o düşündüklerini değil hislerini yazmış. Bir yazara bir kitabıyla nasıl hayran kalınır? durumunu yaşadım. Çok ara vermeden otobiyografisini bitirip diğer eserlerine geçmek var sırada. Size de tavsiye ederim.
·
543 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.