“Neticede olgunluk dediğin, hayatı daha fazla acıyla kabullenebilme yetisi değil midir?”
Alper Canıgüz ile bu kitap vesilesiyle tanıştım. Çok klişe olacak ama ben kitabı bir çırpıda okudum. Yapacak bir şeyim yoktu çünkü kitap çok akıcıydı.
Yazar hikayeyi daha önce benim karşıma çıkmayan bir özgünlükte işlemiş. Bir dejavu sayesinde kahramanın seyri değişiyor. Arkasından dönen dolaplar, bilmeceler ve bir cinayet… Kitabın ilk sayfaları olağan giderken ilk ters köşeyle farklı bir dünyaya geçiyoruz ve kitabın seyri gerçekten değişiyor. Devamında gelen bir kaç ters köşe de okuyucuyu diri tutmayı başarıyor. Bunun üstüne güzelde bir final koyunca ortaya gerçekten başarılı bir iş çıkmış, tebrikler.
Aslına bakarsanız kitap hiç olağandışı değil. Hikayede 5-6 isim geçiyor. Olaylar da sıradan. Fakat güzel fikir, özgün bir tema, akıcı bir anlatım i, okuyucuyu diri tutan başarılı bir kitap haline gelebiliyor. İşte bu yüzden tüm oklar yazara çevriliyor çünkü olağan bir olayı bize soluksuz okutabiliyor. Tebrik ederim Alper Canıgüz. Bütün kitaplarını okuyacağım.
··
9,6bin Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
