Adı çıkacağına canı çıksın insanın yüz kere bin kere... Polikuşka’nın ki gibi.
Hayat bu ya vezir de olur rezil de olur da bir kere kendisi olamaz insan.
Beklentiler içinde bir o yana bir bu yana döner de döner. Ta ki birinin gözünden haksız yere düşene kadar.
Gerçi Polikuşka’nın durumu biraz farklı. Adını temizlemek, kendini göstermekti niyeti.. Yıpranmış şapkasının, gafil avlayan uykusunun zamansız bastıran ayazın pençesine düşüpte emaneti yitirene kadar.
Her çağın fazlaca Polikuşka’ya kucak açtığını söyleyebiliriz.Ancak bu bir başka.Gerek aile yaşantısı, mesleği, yaşadığı ortam, en önemlisi de kendisini aklama öyküsüyle diğerlerinden ayrılıyor bence..
·
146 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.