24 Aralık 1617'de Norveç'in en kuzeydoğusundaki Vardø'da denize açılmış kırk erkek bir fırtınada yaşamını yitirir. Fırtına o kadar büyük ve şiddetlidir ki, duyanlar fırtınanın büyüyle çağrıldığına inanır. Fırtına sonrasında adada kadınların hakimiyetinde bir topluluk kalır. Ölülerini gömmek, balığa çıkıp yiyecek bir şeyler bulmak da kadınlara düşer artık. Sıkı bir bağlılıkları olmasa da, kendi kendilerine yaşamlarını devam ettirebilirler. Ancak kadınların bu hakimiyeti elbette ki erkekleri rahatsız eder, Vardøhaus Bölge Beyi John Cunningham, Kuzey adalarında cadı olarak hüküm giyenleri yakarak idam eden Vekil Absalom Cornet'i, adaya gönderir. Büyük bir hevesle Vardø'ya giden Cornet, son derece dindar bir adamdır, Vardø'ya vardığı andan itibaren hakimiyetini kurmak, cadıları avlamak ve öldürmek için uğraşır. Onun adaya gelişi ile kadınlar arasında da bölünmeler yaşanır. Tanrı'nın emirleri altında birbirlerini cadı olarak yaftalayan, Vekil'e yaranmaya çalışan kadınlar, aslında sırayla birbirlerinin sonunu getirdiklerini fark etmezler. Hiçbir suçu yokken cadı olarak suçlanan, işkenceye maruz bırakılan ve yakılarak öldürülen kadınların sayısı gitgide artar.
Yazar Kiran Millwood Hargrave'in gerçekte de yaşanmış cadı avlarından yola çıkarak kaleme aldığı bir kitap, Kadınlar Adası. Balıkçılıkla geçinen Vardø halkının şansını arttırmak için yapılan rüzgar tılsımları gibi küçük şeyler cadılık olarak tanımlanıp şeytani kabul edilir.
Kitabı okudukça cahilliğin, bilgisizliğin, düşüncesizliğin yarattığı felaketleri sindirebilmek zordu. Buna rağmen beni biraz hayal kırıklığına uğratan da bir kitap oldu. Yazarın ataerkil şiddeti, baskıyı, kötülüğü başarılı şekilde yansıttığını düşünsem de kitaptan umduğumu pek bulamadım.
·
146 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.