İşte geldik geçiyoruz dünya denilen çetrefilli yoldan. Yol uzun, yolculuk çetin. Hangimizin seyri daha geçerli bilinmez , yaşıyoruz işte bildiğimizce. Dokunmadan teğet geçtiğimiz onca hayatın arasında belki kendi hayatımıza da yabancı sayıyoruz günleri, geceleri, mevsimleri….
Herkes kendince tutunuyor bir köşesinden ve tutunduğu gibi sanıyor hayatı. Ya sandığımız için göremiyoruz hüzünleri ya da görmek geçmiyor gönlümüzden. Görmek kolay değil çünkü. Gördükçe zorlaşıyor yürümek. Gördükçe sorumluluklar düşüyor payımıza. Sorumluluk ağır yük, dünya ise hazmedilmesi zor kocaman bir lokma. Hüznüyle kimse yapayalnız kalmasın . Gönlüyle bakana bu kadar zor iken ah bi de yaşamak..
Bir ah da sana Nermin Yıldırım. Sorguladığın onca yok saydıklarımız için. Dokunmadan geçtiğimizi, görüp de görmezden geldiğimizi yüzümüze vurduğun için. Bu yüzden karakterinin adı ADALET. Ölmek üzereyken son bir umut ile hayata tutunan ve ilk günahının telafisi için yollara koyulan Adalet. Yoldaşı Hülya ve yol arkadaşı Sadi Seber. Yolculuklarına biz de eşlik ediyoruz. Bir anlam arıyoruz birlikte ve o anlama tutunmak istiyoruz.
Yazarın dili, anlatımı, kelimeleri , o kelimelere ahenk katışı, kitabın başı, seyri, sonunu bağlayışı hepsi o kadar etkileyici ki. Kalem almadan elime ve çizmeden okuyamadım. Derdini öyle naif anlatmış ki… Derdinden pay bırakarak biz okuyuculara. Yüreğine , kalemine sağlık…
Derdi insan olmak olanlara ve insana dokunanlara selam olsun. 
Dokunmadan 
Nermin Yıldırım
Dokunmadan Nermin Yıldırım
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.