Samimiyetin, doğallığın, dostluğun ve pek çok güzel duygunun adıdır 80'ler. "Ah o eski günler" diye anımsanır o yıllar. Teknolojiden uzak ama insanlığın ağır bastığı anılarını dinleriz hep. Ama aynı zamanda kalplerde gizlenmiş bir yaradır. Yitirilen gençleri ve umutları, unutmak mümkün müdür?
Zor günler: Bizim ve herkes için.
"Çocuk Geliyor" acının memleketinin olmadığını hatırlatıyor bizlere. Gençlerin öldüğü, ölmeyenlerin daha çok öldüğü o yılların her yerde yaşandığını.
Dongho ve onu korumak isteyip de başaramayanların dilinden Gwangju Ayaklanması ve hüzün dolu Mayıs.
Dongho, daha ortaokula giden bir Çocuk. Fazlası yok çünkü benden önce doğan ama benim yaşıma gelemeyen bir Çocuk. Zaman onun için değil ama ailesi için durmuş. Onu hiç tanımayan ama adını duyan yazar bile Gwangju ile kahrolmuş. O olayları yaşayanlar atom bombası etkisi gibi günden güne erimiş ama kimse fark etmemiş. İşte bu kitap hayatına devam eden bizler için, dünyada çekilen acıları hissedebilmemiz için!
Keşke zamandan ve mekandan bağımsız olan acı değil kardeşlik olsaydı!
Not: Gwangju Ayaklanması hakkında, romantik dram ile işlenmiş Youth of May dizisini tavsiye etmesek olmaz.
·
125 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.