Item: Oblomov
Rating: 10
Author: Okuma Meraklısı

10/10

·632 syf.·

Beğendi

2022 5. kitabı

Sözlerime başlamadan önce, yazının sonunda ufak bir spoiler olduğunu söylemek istiyorum. Kitabı okumadan incelememe denk gelen olursa elimden geldiğince incelememi spoiler vermeden yazmaya çalıştığımı da eklemek isterim. İyi okumalar! Sayfalarca yattığı yataktan kalkamayan bir karakter Oblomov. Doğduğu günden beri her işini başkası yapan, çoraplarını bile giymekten aciz olan bir karakter hem de. Okumak için açtığı bir kitabın birkaç sayfasını okuduktan sonra bir köşede unutacak ve kitabın sayfalarında örümcek ağları oluşmasına sebep olacak kadar isteksizdir bu adam. Oblomov’un iyi niyetinin sürekli birileri tarafından suiistimal edilip kendisine kötülük edilmesi içimi acıttı. Zahar’ın da yaptığı ufak tefek şeyler de dahil olmak üzere ona yapılan tüm haksızlıkları okurken kalbim sıkıştı. “Kalk be adam, sana yapılanları gör ve bunu önle.” deme isteğiyle dolup taştım. Bu eser yalnızca “Oblomov”u anlatmaz aslında. Aksine çözümlemeyi bilen için büyük bir hazine. Doğu ve batı arasındaki karmaşayı metnin genelinden, hatta karakterlerden bile sezebiliriz. Tarantyev doğu ise, Ştoltz batıdır. Tarantyev’in sürekli Ştoltz’u küçümsediğine şahit oluruz. Rus olan Tarantyev için Ştoltz gibi yarı Alman olmak hakaret gibidir. Oblomov’un kendisine karşı Ştoltz’u savunması onu deliye döndürür. Bu durum da yerleşik bir düzene alışık olan toplumun, yeni bir düzenin kendisinden iyi olduğunu asla kabul edememe arzusunun yansımasıdır. Ştoltz ve Tarantyev’in askine Oblomov her iki kültür arasında sıkışıp kalmıştır. Oblomov öyle bir karakterdir ki, bulunduğu ortama alışıp başka bir ortama geçmek istemez. Bir şeyleri yapmak istemez çünkü gerek yoktur. Örneğin aristokratlarla bir araya gelmesi neden gereksin ki, sonuçta o onlardan daha iyi. Yapmak istemediği, ertelediği her olay için kendini inandıracak bir sebep mutlaka bulur. Kalınlığı ve Rus edebiyatına ait bir eser olması gözünüzü asla korkutmasın. Öyle akıcı bir eser ki, önemli bir olay örgüsüne sahip olmasa bile kitabı elime aldığımda okumayı bir türlü bırakamadım. Gonçarov, sayfalarca karakterleri anlatmış bile olsa, öyle akıcı bir dil kullanmış ki bir an bile sıkılmadım. İçinde “Oblomov” barındırmayan tek bir insan bile düşünemiyorum. Kimilerimiz yalnızca bunu bastırmayı başarabiliyor, o kadar. KİTABI OKUMAYANLAR İÇİN SPOİLER UYARISI: Oblomov’un Tarantyev’le olan arkadaşlığını sona erdirmesi ama ne yaşanırsa yaşansın Ştoltz’la arkadaşlığına devam etmesi, halkın eski düzenini bir kenara koyup yeni düzenine ayak uydurulmasına bir atıftı bence.