Bu kitap aslında Fournier'e özgü bir otobiyografik roman. Kendine has mizahı ve sivri dili ile otopsi masasında bir kadavra olarak hayatından kesitler anlatıyor bize. Ben kitabın özgünlüğünü sevdim. Yazarı bilen bilir, diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitabında da anılarını ya duygusallığı bolca mizahla harmanlayarak ya da sert ve net bir üslupla okura sunuyor. Onun net, duru, dolambaçsız anlatımını seviyorum fakat sert, umursamaz, benmerkezci kişiliği bu kitabında beni biraz rahatsız etti. Özellikle eşini aldattığını öyle normal bir şeymiş gibi ifade ediş biçimi nedeniyle şaşırdım, hayal kırıklığına uğradım. Bunları bir kenara koyduğumda kitabı sevdim. Ama hâlâ en sevdiğim kitabı "Nereye Gidiyoruz Baba?" Umarım yayınevi basımı olmayan kitaplarını en kısa zamanda yeniden bizlerle buluşturur.
·
670 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.