Zamir, Hakan GündayEdebiyat
Zamir, geçmişimizde ve hatta bugünümüzde geçen bir “distopya”. Yazar, distopya uzak gelecekte değil, geçmiştedir, diyor. Öyle ya soykırımlar, iç savaşlar, göçlerle yazılan faşizm tarihinden daha beter distopya mı var? “Ne de olsa geleceğe dair kurulabilecek tek bir hayal vardı. Çünkü dünyanın distopik tarihinde henüz görülmemiş tek şey oydu: Ütopya!” “Evrende herşey bir şarapnelken, herkes birbirine saplanmak için varken” barış ne anlama gelir? Herkes birbirinin potansiyel katili ya da bizzat katiliyken nasıl barış sağlanabilir? Yazar, dünyanın çeşitli yerlerinden dehşet verici hikayelerle, komplolarla bu soruya yanıt arıyor. Barışı arayanlar da, barış için mücadele eden sivil toplum örgütleri de “şarapnel”in bir parçası. Yazarın ifadesiyle “kara iyilik” “kirli iyilik” gösterileri insanlığın vicdanını rahatlatma şovunun bir parçası. Hakan Günday, insanı sarsan şiddet dolu kitaplarıyla tanınan bir yazar. Daha’da kaçak göçmen hikayelerini anlatırken, “hiçbir kurgunun gerçekler kadar şiddetli olamayacağını” göstermişti. Arapçada “vicdan” anlamına gelen Zamir adını verdiği son romanında da aynı işi sürdürüyor. Yazar, çok şey söylemek istemiş, çok şey göstermek istemiş bu da zaman zaman kurguda sıkıntı yaratmış gibi geldi bana. Bazı bölümleri kavrayamadım, anlayamadım. “Eğer uyuyakalmış ve bu yüzden geleceği kaçırmışsam, bu harika olurdu! Böylece, gelecek geçmişte kalmış olur ve benim için konu kapanmış olurdu.” diyor bir yerde. Bu cümle, tam da şu günlerde ruh halimizi ne güzel anlatıyor. Uyusak ve bu distopya geride kalmış olsa.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.