MasumiyetEdebiyat
Savaşın, ırkçılığın soğuk yüzünün 9 yaşında iki çocuğun arkadaşlığı üzerinden anlatılan muhteşem bir kitap.
Çocukların bakış açısı ile işlenilen konular beni hep çok etkilemiştir bu kitapta her sayfasında ayrı etkilendiğim üzüldüğüm bir eser oldu. Kimi yerlerde Shmuel gibi umutsuz ,çaresiz hissetim kimi yerlerde Bruno gibi anlamsız bulup sorguladım yaşanılanları. Bazı yerlerde Shmuel’in acısını derinden yaşadığım için Bruno’nun şımarıklıklarına kızdım . Acının insanı ne kadar olgunlaştırdığını düşündüm Bruno her şeye haksızlık diye isyan ederek derdini anlatırken Shmuel ‘in sadece bilmek istemezsin şeklinde karşılık verişi ‘insanı olgunlaştıran zaman değil yaşadıklarıdır’ sözünü hatırlattı . Küçücük bedenlerine sığdırdıkları kocaman sevgiye gıpta etmekten alıkoyamadım kendimi. Şeker Portakılı’nda ki Zeze’nin masumiyeti , Bülbülü Öldürmek adlı kitapta çocukların ırkçılığa anlam veremeyişi geldi aklıma ne güzel şey çocukluk ne güzel her şeye bu kadar masum bakabilmek. Çocukların masumiyetinin kirlenmeyeceği bir dünya umuduyla…
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.