Zweig kitaplarını severek okuyan biri olarak şaşırdığım bir eser oldu .
.
Kitap kısa kısa öykülerden oluşuyor ve öykülerin ortak özelliği insanları insanlıktan çıkarması. Okur kendini bir anda karakterler ile bütünleştiriyor. Ve tek çıkar yol intihar!
.
Eser de beş öykü var .
Birinci öyküde bir liman kentinde gezen gezgin bir melodiye kendini kaptırıp ,kendini bir anda başka insanların hayatlarında buluyor.
İkinci öyküde bir hizmetçinin hayatından bahsediyor. Hizmetçi ev sahibine korkunç bir şekilde bağlı , ama sonunda kendini derin sulara atıyor..
Üçüncü öyküde ise savaşta yaralanan Fransız bir albayın hayatta kalma mücadelesi ve sonunda kendi ordusu tarafından farklı kıyafet giydiği için öldürülmesi
Dördüncü öyküde ise bir Rus savaş esiri var . Kimsenin kendini anlamadığı bir yerde ailesine duyduğu özlemi ,onlara kavuşamamanin verdiği acı ve sonunda intihar!
Beşinci öykümüz de ise bir gencin toplum baskısı, arkadaş baskısı ve öğretmeni ile yaşadığı kavga ve sonunda derin sularda ölüm
10 üzerinden 6 lık bir kitap
.
Çok çok harika bir kitap değil gene de okunabilir.
İyi okumalar Stefan ZweigAy Işığı Sokağı