Hayat! Seni çok seviyorum
Yattığım zemin, kalktığım zaman belli olmasa da
Hayat, seni çok seviyorum
Adım nice ölümlere uyak kılınsa da
Tünel karanlık, tren yorgun, raylar eski
Gönlümde sonsuz bir kaçma isteği
Durup durup ölümden konuşuyorsun
Kapı önlerinde oğlunu bekleyen bir ana gibi
Hayat, seni çok seviyorum
Kaybolsun zaman, bedenim uğrun uğrun gitsin
Bütün sevgilerim karşılıksız çıksın!