(İnceleme değil, duygu paylaşımıdır.)
On beş yıl sonra ikinci defa okuduğum bir roman. Ve muhtemelen ömrüm yeterse üçüncü defa okuyacağım romanların arasındaki yerini çoktan aldı bile.
İlk okumamda olmamıştı ama bu ikinci okumamda en son sayfada; boğazım düğümlendi, içim burkuldu ve göz yaşlarıma müdahale etmek için kendimi sıktığımı, kendimi kastığımı fark ettim...
Ve böyle durumlarda imdadıma yetişen; Fazıl Say - Muhyiddin Abdal - Güvenç Dağüstün ve Cem Adrian dörtlüsüne kendimi teslim ettim.
m.youtube.com/watch?v=53angzf...