Bir oturuşta biten, içinde dünyalar kadar duygu saklayan bir kitap bu. Hep birlikte, sabah işe gitmek için evden çıkan ve akşam olduğunda eve dönmeyen Veronica’yı bekliyoruz kitap boyunca. ‘Kitap o dönene ya da Julian onun dönmeyeceğine emin olana dek sürüyor.’
Ben daha küçücük bir çocukken, eve birisi geç kaldığında hissettiğim o yürek çarpıntısını , ağız kurumasını duyumsayarak, ayağımın birini stresle sallayarak okudum kitabı. Ya dönmezse korkusunu yaşadım. Julian kafasında ihtimaller kurgularken ben başka ihtimaller kurguladım. Julian, küçük Daniela’yı oyalamak için ağaçların özel hayatını anlattı, kendini oyalamak için de kendi geçmişini, Daniela’nın geleceğini düşündü durdu. O bekledi , ben de bekledim..
Kitap, o dönene ya da Julian onun dönmeyeceğine emin olana dek sürdü. Peki sizce döndü mü? Alejandro Zambra