MiddlemarchEdebiyat
Kitabı dün gece bitirdim ve bitirdiğim andan itibaren nasıl bu kadar mükemmel ve yoğun duygu içeren bir anlatımı olan bir kitaba layık bir inceleme yazabileceğimi düşünüyorum. Sanırım kitapla ilgili görüşlerimden başlamam gerek. Viktorya dönemi kadın yazarlarını hep sevmişimdir. (En çok bilinen Jane Austen, Bronte kardeşler ya da daha az bilinen Miss Henry Wood, Charlotte Riddell veya Maria Edgeworth). Kadınların yazması hoş görülmediği için George Eliot ismini kitaplarını yayınlarken kullanan Mary Ann Evans da bu yazarlardan en çok bilinenler arasındadır. Bu kendisinin okuduğum ilk kitabı olmasına rağmen mükemmel olacağına emindim ve beklentimi sonuna kadar karşılayan bir eser oldu. Biraz konudan bahsetmek gerekirse Middlemarch isimli kasabada yaşayan birkaç aile üzerinden ilerliyor eser. Aslında kitabın baş karakteri zaman zaman belirli bir kişi değilmiş gibi gözükse de bence her zaman Dorothea baş karakterimizdi. Dorothea ilk başta fazla katı ve her yaptığında dini kurallara uygun yaşamaya dikkat eden genç bir kadın olsa da yaşadıklarının kalbinin mükemmel güzelliğini, yardımseverliğini ve bir çok ilk başta tanıdığımız Dorothea’da görmediğimiz bir çok niteliği görüyoruz zamanla. Will ile olan ilişkisini de buna örnek gösterebiliriz.Lydgate ve Rosamond’un çoğu zaman değişen ilişkisi, birbirlerine karşı olan duygu durumlarının anlatımı hepsi çok çok güzeldi. Sadece onlar için de değil tüm karakterlerin içinde barındırdığı duygular yaşadıkları ve düşünceleri o kadar güzel anlatılıyor ki uzun bir kitap olmasına rağmen tüm karakterleri tanımanıza yardımcı oluyor ve hikayenin içine girdiğinizi hissettiriyor. Okudukça sanki tanıdığınız insanların yaşamını okuyor gibi merakla okuyorsunuz. Zamanla tüm karakterin hayatlarını düzelttiğini istedikleri noktaya bir şekilde getirdikleri ve hayatın onlara yeni kapılar açmasını okumak umut vericiydi. Dönemin kadın erkek ilişkileri toplumsal statüler gibi konularını da güzel yansıtmıştı. Karakterlerin çektiği acıları bile bu kadar net hissetmek beni yazarın kullandığı dile hayran bıraktı. Ayrıca sonunda bitiş kısmında normalden daha farklı bir anlatım tarzı kullanılmış. Tüm karakterlerin neler yaptığını sonunda okumak Eliot’un da o son kısma başlarken dediği gibi gibi “Her sınır bir son olduğu gibi bir başlangıçtır da. uzun süre birlikte vakit geçirdiği genç hayatları, başlarına sonraki yıllarda ne geldiğini öğrenmek istemeden bir kenara nasıl bırakabilir?” 
George Eliot
George Eliot··
992 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.