-Bu ne coşkunluk Mümtaz? Adeta ondokuzuncu asrın medeniyet müminlerine benzedin.
-Hayır benzemedim. Çünkü, meselelerin halledileceğine inanmıyorum. Daima öleceğiz ve öldüreceğiz. Daima bir tehdit altında kalacağız. Ben trajedinin kendisini seviyorum. Asıl büyüklük, ölüm şuuruna rağmen gösterdiğimiz cesarette.
-Mümtaz gorilden insana doğru yürüyüşün şiirini yazmak istiyor.
-Evet, gorilden insana doğru yürüyüş. İyi hatırlattın. İstediğin harp, bu cümlenin sonudur. Şimdi insandan tekrar gorile doğru mu gideceğiz? Dostoyevski, içinde bulunduğumuz çıkmazı en iyi gören adamdır.