Hüseyin Rahmi Gürpınar “
Mürebbiye”adlı eseri insanlara güvenilmeyeceğini ve namus bekçiliği yapanların en namusuz insanlar olduğunu gösteriyor.
ÖZET:
Memurluktan emekli olan Dehri Efendi, babasından kalma mirası ve kendisinin emekli maaşıyla konağında iyi bir hayat yaşar. Konakta kızı, kızının içgüveyisi olarak evde barınan kocası, okula giden oğlu, ilk karısının ölümünden sonra bir cariyesinden doğma iki küçük çocuğu, dışarıda kendini idare edemeyip sonunda ağabeyinin koltuğuna sığınmış kırk beşlik züppe kardeşi, kâhya kadın, hizmetçi, uşak, aşçı hep birlikte yaşamaktadırlar. Dehri Efendi, küçük çocuğunu eğitmek üzere konağına genç ve güzelce bir mürebbiye alır. Bu mürebbiye başından çok olay geçmiş, ahlaki çöküntüye uğramış bir bayandır. Mürebbiye konakta kendi çıkarı için birçok kişiyle(Şemi,Sadri Amca Bey) ilişki kurar. Mürebbiye Anjel herkesi kendine aşık edip idare etmeye başlamıştır. Mürebbiyeye karasevdalı olan Şemi, onun başkaları ile olan ilişkisini öğrenince çılgına döner. Bir gece yarısı onu biriyle yan yana yakalamak için odasına baskın düzenler. Anjel’in görüntüsü ve davranışlarından şüphelenen Şemi, dolabı açar ve dolapta Efendi babası Dehri Efendi’yi yakalar.
Kahramanlar; Anjel, Dehri Efendi, Şemi, Damat Sadri, Kambur amca, Hizmetçiler Eda ve diğerleri
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.