#okudumbittiEdebiyat
Şöyle kahvemi yanıma alayım, okkalı bir İskandinav polisiyesi okuyayım diyorsanız, bence Lars Kepler doğru adres. 500 sayfa üzerinde olan uzun soluklu polisiyelerin göz korkutan bir yanı vardır. Acaba betimlemeler uzun mu, konu sapmaları, zaman kaymaları ya da gereksiz detayları var mı, bunları düşünmeden edemezsiniz. İlk birkaç bölüm gidişatı az çok belli eder. Doya doya bir polisiye okuyor ve ara ara gerilmenize neden olan unsurlar yaşıyorsanız -ki benim için son derece rahatsız ediciydi- işlenen konunun aksine son derece keyifli zaman geçirmiş oluyorsunuz. Birçok okurun, hiçbir gerilim vaat etmemesine rağmen gerilim olarak nitelendirdiği o çerez kitapları bir kenara bırakıp bu kitabı okumalarını tavsiye ederim.
Kadınları gizlice izleyerek videoya çeken, çektiği videoyu eş zamanlı olarak hem internete hem de İsveç polisine gönderen ve yüklediği videolar izlendiği sırada kurbanlarını canice öldüren psikopat bir seri katilimiz var. Soruşturmaya anında dahil olan komiser Margot ve yardımcısı Adam için dakikalarla yarış başlar. Kısacık videolardan kurbanların yerini ve kimliğini tespit etmek imkansızdır. Durum böyle olunca Margot, polisle birlikte çalışan Erik’ten yardım ister. Erik, travma uzmanı, uluslararası klinik hipnoterapisti ve psikiyatristtir. Cinayetler işlenmeye devam edip araştırmalar derinleştikçe dokuz yıl önceki vakaya dair bir ipucu bulunur.
İlk başta ‘eyvah bilindik, tanıdık bir kurgu okuyacağım’ dedim. Öyle bir hissiyat oluştu ve tadım, heyecanım kaçtı. Ama bölümler ilerledikçe kurgu 180 derece yön değiştirdi. İsveç polisiyesini ve yapımlarını (dizi, film) çok seviyorum. Bunun en büyük nedeni az evvel bahsettiğim dönemeçler. Kaotik atmosferi ve kompleks kurgusu, finali, gizemi vs. hepsi bir bütün. Sonuç itibariyle “Polisiye-gerilim” kategorisinde son derece sert, rahatsız edici ve sinir bozucu bir iş çıkmış ortaya, tam da olması gerektiği gibi
.
·
604 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.