Beni cândan usandırdı, cefâdan yâr usanmaz mı? Felekler yandı âhımdan, murâdım şem’i yanmaz mı? Kamu bîmârına cânân, devâ-yi derd ider ihsân Niçin kılmaz bana dermân, beni bîmâr sanmaz mı? Gamım pinhân dutardım, ben dediler yâre kıl rûşen Desem ol bî-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı? Şeb-i hicrân yanar cânım, döker kan çeşm-i giryânım Uyarır halkı efgânım, kara bahtım uyanmaz mı? Gül-i ruhsârına karşu, gözümden kanlu akar su Habîbüm fasl-ı güldür bu, akarsular bulanmaz mı? Değildim ben sana mâil, sen ettin aklımı zâil Mana ta’n eyleyen gâfil, seni görgeç utanmaz mı? Fuzûlî rind-i şeydâdır, hemîşe halka rüsvâdır Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı? Fuzuli
Şiir
··
3.887 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Betül
Gönderi Sahibi
Sevgili, cefası ile beni candan usandırdı. Cefa etmekten kendisi usanmaz mı? Ahımın ateşinden gökler yandı, muradımın mumu hala yanmaz mı? Sevgili bütün aşk hastalarının derdine deva ihsan eder. Bana niçin çare bulmuyor, yoksa beni hasta sanmaz mı? Sıkıntımı gizli tutardım ben, yâre açıkla dediler. Bilmiyorum, söylesem, o vefasız inanır mı inanmaz mı? Ayrılık gecesinde canım yanar. Ağlayan gözüm kanlı yaş döker. Iniltilerim halki uyandırır, kara talihim uyanmaz mı? Gül yanağına karşı, gözümden kanlı gözyaşı akar. Sevgilim bu gül mevsimidir, akan sular bulanmaz mı? Ben sana gönül vermemiştim, aklımı sen çeldin. Beni ayıplayan şaşkın, seni görünce utanmaz mı? Fuzuli çılgın bir aşıktır, halka daima rezil olmuştur. Ona bu nasıl bir sevdadır, bu sevdadan utanmaz mı diye sorun.