Sinan Akyüz'ün "Piraye" adlı kitabından sonra okuduğum ikinci kitap "İncir Kuşları". Yakın dönemde yaşanmış gerçek olaylara ayna olan bir kitap olmuş. 1992'de yaşanan Hristiyan Sırpların Müslüman Boşnaklara yaptığı Srebrenitsa (Boşnak) Katliamı'nı anlatıyor.
Srebrenitsa katliamı II. Dünya Savaşı'ndan bu yana Avrupa'da gerçekleşmiş en büyük toplu insan kıyımı olması ve Avrupa'daki hukuksal olarak ilk kez belgelenmiş soykırım olması açısından da önem taşıyor.
İnternette çok basit bir araştırma bile yaparak bu insanlık tarihi suçunun kanıtlarını görebilirsiniz. Toplu mezarlar ve daha fazlası.. Acı, gözyaşı, mahvolan hayatlar, yitip giden insanlar...
Beni çok çok etkileyen bir şeyi daha sizlerle paylaşmak isterim. Belki bir çoğunuz duymuştur fakat muhakkak bu hikayeyi uymayanlarınız da vardır. ”Mavi kelebekler” diyarıdır Srebrenitsa…11 Temmuz 1995 tarihi, katliamın yıldönümü; sizleri Damla Doğan’ın kaleme aldığı Mavi kelebeklerin hazin hikayesiyle baş başa bırakayım…
*Kelebek…
Zarafet, narinlik. Özgürlük sembolü.
Mavi…
Denizin, gökyüzünün, sonsuzluğun rengi. Özgürlük sembolü.
Peki ya ikisi birleşince?
Kocaman bir acı “mavi kelebek”…
Mavi kelebekler Avrupa’nın orta yerinde, Bosna Hersek’te yaşanan bir katliamın simgesi…
“Bastığın yeri toprak deyip geçme” sözü bizlere tanıdık.
Durum Bosna’da da benzer.
Attığın her adımda bir toplu mezara rastlamak mümkün.
Bosna Savaşı’nda 312 bin kişi öldü.
35 bini küçücük çocuklardı.
Binlerce çocuk annesiz, babasız kaldı. Tarif edilemez acılar yaşadı.
50 bin kadın tecavüze uğradı.
Ruhunda tamir edilemez yaralar açıldı..
Ölenler toplu mezarlara gömüldü.
Sadece bugüne kadar 500’ün üzerinde toplu mezar ortaya çıkarıldı.
Bunların 300’ü mavi kelebeklerin yardımıyla oldu.
İşte bu yüzden de mavi kelebeklerin hikayesi bugüne kadar duyduğum en yürek yaralayıcı öykü…
Bosna Hersek’te bulunan toplu mezarların üzerinde mavi kelebeklerin uçtuğu fark edilmiş.
Bir, iki derken bunun tesadüf olmadığı anlaşılmış.
Durum biraz incelenince toplu mezarların olduğu yerlerde toprağın yapısının değiştiği, mezarların üzerinde farklı bitkiler oluştuğu belirlenmiş.
Bu koku da mavi kelebekleri çekiyormuş.
Birçok kişi için kocaman bir acı olan bu hikaye, Bosnalılar içinse bir umutmuş.
Sevdiklerinin kemiklerini bulmak, sadece onlardan bir ize rastlamak isteyen binlerce kişi günlerce mavi kelebekleri izlemeye, onların peşinden gitmeye başlamış.
Nice ömür mavi kelebeğin peşinde geçmiş…*
Ne acı bir öyküdür, ne acı bir kıyım Bosnalı kardeşlerimizin başına gelenler. Savaş hiçbir zaman mutluluk getirmez. Her zaman bir yıkım vardır.
Savaşın kazananı olmaz muhakkak ki iki taraf ta kaybeder her zaman. Oysa şu kısacık ömrümüzde savaşlar yerine mutluluğa yer vermeliyiz belki de.
Kimseye kalmayacak bir dünya için masum çocuklar, masum insanlar zarar görmemeli.
Kimse rengi, dili, dini, ve ırkı yüzünden ölmemeli, öldürülmemeli. Herkesin yaşama hakkı vardır. Herkesin sorumluluğudur yaşatmak. Bugün başkasının başın gelen yarın kimin başına gelir bilinmez. Bizi yaratan hiçbir şeyi gizlemez. Bir kelebeğin kanadında getirir hakikati bazen. Ben de bir Balkan Göçmeni olarak kıyıma, yıkıma uğrayan kardeşlerim için yas tutuyorum. Ruhları şad olsun. Kelebeklerin koynunda huzurla uyusunlar..
İncir Kuşları 
Sinan Akyüz
İncir Kuşları Sinan Akyüz
·
138 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.