Latin Amerika edebiyatının yükselen temsilcilerinden olan yazar bu ilk romanıyla 2017 Man Booker Ödülü finalistleri arasındaymış. Nasıl olmasındı ki ?
Tekinsiz, metaforik, girift…
Anlatan değil gösteren, okuruna açıklamalar yapmayıp ondan katılım bekleyen yazarın biz de tavrına uygun çevirdik sayfaları canlarımla ️ 
Elvan ve 
Gülden Girgin Gültekin
Romanın içtihatlarına ve kurgusuna değinmeden ifade etmeye çalışacağım sizlere. Zirâ sıralı domino taşları gibi tüm metin sökün gelebilir.
Arjantin’de bir taşra …
Tarlalar arasında bir kasaba... Kasabanın kıyısında yeşil renkli, gizemli bir ev...
Huzurlu bir tatil hayaliyle kasabaya gelen bir anne ve küçük kızı.
Annenin tek amacı kızını korumak!
Ona bir an önce ulaşması gerek!
Bunun içinse olayları tetikleyen o ânı bulması…
İlk sayfadan son sayfaya kadar ekseriye iki kişinin diyaloğuna dayanan metin, diyalog içindeki diyaloglarla da okuru düşündüren, sarsan, merak ettiren haliyle diken üstünde okutuyor sayfaları.
Amanda’nın kızı Nina’yla birlikte kırsal kesimdeki bir tatil evinde olduğunu, burada tanıştığı Carla ve oğlu David’in onlara roman boyunca eşlik ettiğini çözümlüyoruz ilk sayfalarda.
Sonrasında da bu eşliklerin “geçmişte” gerçekleştiğini, “Şimdi” nin ise tek şahidinin hem anıları hem de kurguyu yöneten David olduğunu …
Yazar, edebiyata müzik alanından geçen bir kavramı kullanarak kurgunun izleğini tekinsiz ve merak unsuru taşır hale getirmiş.
Leitmotiv…
Esası, bir müzik parçasının tekrarlanan nakaratıdır.Roman sanatında rağbet gören bu teknik unsur, metnin farklı bölümlerinde, çeşitli nedenlerle tekrarlanan bir ifade kalıbıdır.
“Ben hep en kötü olasılıklara kafa yorarım. Şu an bile kafamda hesap yapıyorum, Nina birden havuza düşerse arabadan çıkıp koşarak ona ulaşmamın ne kadar süreceğini hesaplıyorum. Kızımla aramdaki değişken mesafeye verdiğim isim “kurtarma mesafesi”, günlerimin yarısını bunu hesaplayarak geçiriyorum, yine de hep gereksiz riskler alıyorum.”
#ağızdakikuşlar ile kalbimde taht kuran yazar bu kitabıyla ruh ve birey, birey-birey, birey-toplum, toplum-çevre çıkarımlarıyla metaforik bir uzlaşının da tarihçesini özetlemiş. 
Kurtarma Mesafesi
Elvan ve Gülden Girgin Gültekin
Romanın içtihatlarına ve kurgusuna değinmeden ifade etmeye çalışacağım sizlere. Zirâ sıralı domino taşları gibi tüm metin sökün gelebilir.
Arjantin’de bir taşra …
Tarlalar arasında bir kasaba... Kasabanın kıyısında yeşil renkli, gizemli bir ev...
Huzurlu bir tatil hayaliyle kasabaya gelen bir anne ve küçük kızı.
Annenin tek amacı kızını korumak!
Ona bir an önce ulaşması gerek!
Bunun içinse olayları tetikleyen o ânı bulması…
İlk sayfadan son sayfaya kadar ekseriye iki kişinin diyaloğuna dayanan metin, diyalog içindeki diyaloglarla da okuru düşündüren, sarsan, merak ettiren haliyle diken üstünde okutuyor sayfaları.
Amanda’nın kızı Nina’yla birlikte kırsal kesimdeki bir tatil evinde olduğunu, burada tanıştığı Carla ve oğlu David’in onlara roman boyunca eşlik ettiğini çözümlüyoruz ilk sayfalarda.
Sonrasında da bu eşliklerin “geçmişte” gerçekleştiğini, “Şimdi” nin ise tek şahidinin hem anıları hem de kurguyu yöneten David olduğunu …
Yazar, edebiyata müzik alanından geçen bir kavramı kullanarak kurgunun izleğini tekinsiz ve merak unsuru taşır hale getirmiş.
Leitmotiv…
Esası, bir müzik parçasının tekrarlanan nakaratıdır.Roman sanatında rağbet gören bu teknik unsur, metnin farklı bölümlerinde, çeşitli nedenlerle tekrarlanan bir ifade kalıbıdır.
“Ben hep en kötü olasılıklara kafa yorarım. Şu an bile kafamda hesap yapıyorum, Nina birden havuza düşerse arabadan çıkıp koşarak ona ulaşmamın ne kadar süreceğini hesaplıyorum. Kızımla aramdaki değişken mesafeye verdiğim isim “kurtarma mesafesi”, günlerimin yarısını bunu hesaplayarak geçiriyorum, yine de hep gereksiz riskler alıyorum.”
#ağızdakikuşlar ile kalbimde taht kuran yazar bu kitabıyla ruh ve birey, birey-birey, birey-toplum, toplum-çevre çıkarımlarıyla metaforik bir uzlaşının da tarihçesini özetlemiş. Kurtarma Mesafesi
·
244 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
