Kimsin sen?
Adından bağımsız olarak toplumdaki konumun ne?
Kendini nasıl tanımlarsın?
Kitaptaki karakterlerin isimlerine yer verilmemesi, sıfatlarla nitelendirilmesi, statüsü üzerinden tanımlanması kitabı çok farklı kılıyor.
Okurken ister istemez kendi kimliğimi sürekli bu sorularla sorguladım. Elbette hiçbirimiz sadece bir isimden ibaret değiliz, çok daha fazlasıyız. Ama kitabın isimsiz olması çok hoşuma gitti. Bu anlatım şekli çok daha kolay kitabı benimsememi sağladı.
Kitap okurken isimleri karıştıran yada aklında tutmakta zorlananlar için, isimleri bir kenara at olayın içine gir, asıl mesele kişide değil olayda, der gibiydi. Çünkü uzun uzun karakter tanıtımı yok, olayın tam ortasından kitaba başlıyorsunuz.
Vatandaşların yasal ve demokratik hakkını kullanırken, çıkan sonuç karşısında memnun olmayan bir hükümetin topluma uyguladığı sansür, yalan haber politikası, bir günah keçisi seçip onu kurban etmesi, ne kadar tanıdık geldi değil mi?
Günümüz siyasetinin özeti gibi…
Demokrasi, hukuk ve adalet üzerine oynanan oyunları, hükümetin çıkarları uğruna kendi halkına neler yapabileceğini göstermek için yazılmış ve gör denmiş, bu kitapta. Aydınlanmanın, görebilmenin sonuçları anlatılmış.
Özellikle yazacağım, ülkemizdeki bazı siyasi danışmanlar bence bu kitabı çok iyi okudular.
Kesinlike bu kitap kurgudan çok daha fazlası…
··
23 +1'leme
·5bin Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Günümüz iktidarıyla kurduğunuz bağlantıya aynen katılıyorum. Ülkemizde yaşanan nice acı olayları kitapta anlatılanların ışığında değerlendirdiğimizde korkunç gerçeklere ulaşırız. Saramago, demokrasinin seçilmişler eliyle bizde olduğu gibi diktatörlüğe nasıl evrilebildiğini gözler önüne seriyor.