"Kocam ne istesem alıyor ya da almam için parasını veriyor, çalışmaya ihtiyacım yok." diyen kadınları anlayamıyorum. Birine muhtaç olmak gururunuzu incitmiyor mu hiç?
85 Yorum
Arkadaşınız en azından bu durumda kendini kötü hissetmiş, bazı kadınlar var ki bundan olabildiğince hoşnut ve dinin, teamüllerin arkasına sığınıyor; bana bakmak zorunda diye. Elbette bir noktada anlaşılabilir fakat ortaklık bitince kadın için tehlike çanları çalabilir ki o ihtimal her daim var maalesef.
Yorumlarda da görebilirsiniz o tip kadınları. Hiç rahatsızlık duymuyor gram yük gibi hissetmiyorlar kendilerini. Bu muhtaç olmak değil diyorlar hatta.
Kadın evde istediği kadar çalışsın. İsterse kocasından çok çalışsın. Para kimdeyse güç ondadır. Hayatın acı gerçeği budur. Paranız ve para kazanabilecek yetiniz yoksa muhtaçsınız. Kocanızın keyfi isterse rahat yaşarsınız. Kafası atarsa, yok sana para mara derse tepetaklak olursunuz. Yok kocamdır yok canımdır yok bana bakmakla yükümlüdür yok o beni asla bırakmaz yok o parayı mesele yapmaz... Romantik yaklaşımlar bunlar. Gerçekçi ve tedbirli olun konu ne olursa olsun. Para kazanmıyor olabilirsiniz ama her istediğiniz an kazanabilecek kudrette olmalısınız her daim. B planınız hep olmalı bu hayatta. Para kaynağınız kesildiğinde heyecan panik telaş almamalı sizi. Tamam o zaman deyip B planınıza geçebilmeli hayatınızı aynı çizgide devam ettirebilmelisiniz. Fazla pembe bakıyorsunuz hayata. O, sizin başınıza gelmez sandığınız şeyler de gün olur gelir. Bu kadar rahatlık aptallıktır kusura bakmayın.
Eskiden boşanmalar yoktu derler. Kadının boşanmaya cesareti mi vardı Allah aşkına? Baba evinden koca evine atılmış. Ne bir para kazanabilmiş hayatında, ne sosyal yaşamda ufacık bir yeri olmuş. Özgüveni bile yokmuş kadınların. Boşanıp ortalıkta kalacağıma ister dövsün ister sövsün yeter ki boşamasın beni diye devam etmişler evliliğe. Evlilik değil zulüm bu.
Kocanızın verdiği para kadar varsınız. Kocanız vermiyorum ulan canım istemiyor dese ne yapabileceksiniz ki?.. Acziyet.
Erkeğin kadına bakma gibi bir yükümlülüğü yok. Her yetişkin, sağlıklı insanın kendine bakma gibi bir yükümlülüğü var.
Reklam
Arkadaşlar ben bu mesleğe kavuşana kadar garsonluk da yaptım, mağazada da çalıştım, bulaşık da yıkadım. Haksızlığa uğrayıp ağladığım da oldu, işi bırakacak lüksüm olmadığı için göz yumup devam ettiğim de. Siz zorlukların üstesinden gelmek yerine korkak gibi kaçtığınız için söylediklerim rahatsız ediyor olabilir mi sizi? Ekmek elden su gölden yaşamak, milletin sırtından geçinmek kolayınıza geldiği için sinirleniyor olabilir misiniz söylediklerime? Hele bir tanesinin söylediği akla zarar. Ben çalışıp çabalayıp avukat olduğum için onun yerini gasp etmişim. Ben evde oturmalıymışım ki o beyefendi istihdam edilmeliymiş. Benim aklım fikrim gayretim yetmiyor sen varken iyi işlerde çalışmaya, anca senin yokluğunda adam yerine koyuyorlar beni demek değildir de nedir bu :D
Mesela sevgilinizle her buluşup yiyip içmenizde hesabı ona ödetip "Görevi tabi, ödeyecek tabi, zorunda tabi" mi diyorsunuz? Kendinizi iyi hissediyor musunuz bunu yaparken? Rahat hissediyor musunuz gerçekten? Nasıl bir zihniyet lan bu?
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.