Ters düz ettim ben onu, artık mutluluğumu sadece sevdiklerimle acımı herkesle paylaşıyorum, acımla dalga geçmeyi öğrendiğimden beri rahatladım, başkasının onu bilip dalga geçmesinden etkilenmeyince, acılarım sadece dostlarıma zimmetli olmaktan çıktı :D
Yaşadıkça gördüm ki eğer birinin sevincine ve coşkusuna yürekten eşlik edebiliyorsan, onun kadar, hatta bazı durumlarda ondan fazla mutlu olabiliyorsan, bu artık dostluğu aşmış, kardeşliğe, candaşlığa varmıştır.
Aslında aynı şey sıkıntı ve keder için de geçerli, Semra Hocam ama hiç tanımadığımız, görmediğimiz insanların acılarını paylaştığımız da oluyor bazen...
Yazdıklarının hepsine katılıyorum Eylülcüm. Mutluluğu ve başarıyı gerçekten içten paylaşan insanlar candan öte olmuşlardır. Hayatında bunun örnekleri olduğu için biliyorum( kulakları çınlasın 😍) Paylaşmak için tanımaya gerek yok bazen hissetmek yeter be canım 😍😘