Bu kitap ile ilgili çok farklı düşüncelerim vardı. Her zaman hakkında okuyabileceğim şeylerden kaçındım. Sonunda gerçekten de hakkında hiç bir şey bilmeyerek okumuş oldum kitabı. Hayal ettiğim içerik bu değildi. Daha doğrusu böyle bir kitap olduğunu bilseydim şimdiye kadar bin defa okumuş olurdum. Muhteşem Gatsby ! Nasıl da "öylesine" saplantılı bir ruh hastasısın oysaki. Şimdilerde TV dizilerinde de hep aynı terane. Tuhaf tuhaf huyların adı psikolojik rahatsızlık olmuş. Herkes aşkı bir saplantı, birini "sevebilmeyi" ise yüksek bir erdem gibi görüyor. Bu kadar normal duyguların bile en uca çekildiği saçma sapan bir çağ bu çağ. Burada ne Gatsby anormal ne Daisy ne de Tom. Hepsi normal kendi hallerinde yaşayıp gidebilecek insanlarken rüya görmek istemişler: Amerikan Rüyası. Gatsby sen madem Daisy için ölüp bitiyordun neden gittin? Ölseydin. Daisy sen madem Gatsby için deliriyordun ne demeye evlendin sevmediğin biriyle? Ölseydin. Tom sen madem seni istemeyen karın için ağlayacaktın sonra, başka bir kadınla ne işin vardı? Ölseydin. Beyinsiz-midesiz takımı. Yani hepiniz aynı şeyin şeyisiniz. Aşk kim siz kim? Olmaz mı? Olur. İnsan bazen belli duyguların esiri olur. Kurtulmak ister, başaramaz. Bir an gelir görmek istemediği ne varsa gözüne görünür. İlk önce kabullenir olanı biteni, iyileşme ondan sonra başlar. İçinden çıkılamayacak hiç bir durum olmadığını biliyorum. Bir duygunun esiri iken ona hükmedecek hale gelebilir insan. Bunu çok iyi biliyorum ama bile isteye olan şeyleri asla ne anlarım ne de kabul ederim.
Muhteşem Gatsby'nin filmi de varmış, izlemek istiyor muyum emin değilim. Bu "biri birinden gidince de sonra kıymete binince" bilmem neleri hiç ilgilimi çekmiyor. Tüm dizilerde, filmlerde görmek de bıktırdı. Bir de kitaplarda çıkmasa keşke.
Geçmişe mazi derler Gatsby! Geri getiremezsin. Birinden aldığın en güzel zamanları ne yaparsan yap nasıl allarsan alla pullarsan pulla, hiç fark etmez, geri döndüremezsin.
·
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.