Kitabı net bir şekilde beğendim ya da beğenmedim diyemeyeceğim. Kitabın ilk başlarında gelişen olaylar, anlatımlar çoğu zaman sıktı, ikinci yarısında biraz daha dönemin İstanbul’unu anlattığı için okumak bir nebze daha keyifli oldu. Kemal ve Füsun karakterlerine zaten hiç ısınamadım. Kemal’in takıntılı aşkı, 8 yıl boyunca Füsunlara yemeğe gitmesi hiç samimi gelmedi. Ailenin (özellikle Füsun) Kemal’in takıntılı aşkından bihabermiş gibi davranması çok anlamsızdı. Ayrıca Füsun’u hiç tanıyamadık ve anlayamadık, hep Kemal açısından dinlediğimiz için hikayeyi, Füsun’un gerçekte ne düşündüğünü ne hissettiğini hiç bilemedik. Ölümü de bence kaza değildi, kendi gitmek istedi. Kitapta en beğendiğim kısım ise, Kemal’in müze açma fikri, bunun için dünyadaki neredeyse bütün müzeleri gezmesi ve bu inancı doğrultusunda yapması gereken her şeyi yapması oldu.
·
276 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.