Charlie Gordon, zihinsel engelli bir bireydir. İlk defa denenecek bir yöntemle zeka seviyesini artırılması için deney olarak kullanılır. Bu deney daha önce Algernon isimli farede gerçekleştirilmiştir, ve başarı gözlemlenmiştir. Ama bir insanda denemek için aslında henüz çok erkendir.
Ameliyat öncesi ve sonrası Charlie’nin dilinden yazılmış ilerleme raporlarından gelişimine tanıklık etmek bence etkileyiciydi; kitaba dil olarak bir farklılık katmıştı. Charlie’nin ameliyat olmasıyla yavaş yavaş başlayan değişimi, daha sonra inanılmaz derecede hızlandı ve bir dahiye dönüştü. Kitabı okurken zeka seviyesinin bu kadar yükselebileceğini tahmin etmemiştim; ameliyat oldu fakat zekası normal insan seviyelerinde kalır diye düşünmüştüm. Charlie'nin bu kadar zeki olması ve çevresinde olup bitenin aniden farkına varması, onun duygusal gelişimi açısından ters tepki yarattı ve ona zarar verdi.
Charlie’nin Algernon ile kurduğu bağ, aslında bir yerde kendisiyle kurduğu bağ anlamına geliyordu. Algernon onun için kendi geleceği, kendi başarısı demekti. Algernon’un tepkilerinin gerilemeye başladığı an, zaten okuyucu olarak az çok kitabın sonunu tahmin etmeye başladık. Bu da bizim için kırılma noktalarından biriydi; bu andan itibaren bizi duygusal anlamda etkileyecek olayların başlayacağı belliydi ve öyle de oldu. Sonu da kitabın bütünü kadar etkileyiciydi. Üzdü...