Klasik bir İngiliz edebiyatı eseri..Gurur ve Önyargıya bayılmış birisi olarak söylüyorum bence Emma’daki eksiklik Jane Austen romanlarında aradığımız o sıcaklık. Kitabın başları biraz hayal kırıklığıydı benim için olayların içerisine çok fazla giremedim. Romanın geneli son 100 sayfasının akıcılığında oysaydı harika olurdu. Dönem edebiyatları bizi masum aşk sarhoşu yapar ya biraz pamuk gibi oluruz bu yüzden zaman zaman okumaya ihtiyaç duyarız falan. Okumaya başlarken beklentim bu hisleri hissetmekti ama gereksiz uzatılmış aşık olan karakteri aralarda daha çok hissetmek isterdim. Şu an kıskanıyo ya da çok ilgileniyor çünkü seviyor gibi…belki de romanın eleştiri eseri olması o dönemki evlilik tabularını sınıf farkının evliliğe etkisini eleştirmesi aşkın önüne geçmiş. Ya bilmiyorum siz de öyle misiniz ben Jane Austen okurken beynimi bir köşeye bırakmak pembe dizi izler gibi olmak istiyorum dönem dönem ihtiyaç duyuyorum buna gerçekten. Virigina Woolf ‘Kendine ait bir oda’ eserinde Jane Austen’ı Bronte kardeşlerle kıyaslarken onun en çok kadın olduğunu vurgulama kaygısı gütmeden kadın gibi ince naif yazmasını, olayları eleştirmeden dümdüz önümüze serip eleştirilecek olanı bizim görmemizi sağlamasını över. Benim de Jane Austen’dan daimi beklentim buydu bundan dolayı başlarda hayal kırıklığına uğramış olabilirim ama kitabın son 100 sayfası beni tatmin etti ve ihtiyacım olan pamuk gibi olma hissini karşıladı dişil enerjimi yükseltti. Sadece kitabın sonunun eleştirdiğinden farklı olmasını dilerdim.
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.