Sude
@sudkostiik
86 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Bazen düşünüyorum da, en gevezelerimiz bile aslında ne kadar az anlatıyor. En açık sözlü olanlarımız dahi birbirleriyle ancak sislerin, perdelerin, oyunların arkasından, onların zırhına yaslanarak konuşabiliyor. Bazen kırmamak, bazen de kırılmamak için. Galiba mühim olan birine gerçeği tüm açıklığıyla söylemek ve onun hakkında her şeyi öğrenmek değil, birbirinin zaaflarını, korkularını bilip dürtmeden, yaralamadan, kanatmadan, kabullenmeyi becermek.”
“Dışarda mucize aramaktan vazgeçip içime baktım”
“Dünyanın tek sonu, ondan ve içindekilerden vazgeçmek. Yani ben artık Finisterra’ya değil, yürümeyee inanıyorum”
“Belki de en başından beri esas ihtiyacım olan ev bulmak değil, ev olmaktı diyorum. İçimdekilere ve dışımdakilere”
“İçimde bir kurbanlık koyun büyüttüm ben yıllarca. Ne kesmeyi ne sevmeyi becerebildim. Kendim için üzülmeye itirazım yok ama acımadan merhamet edebilir miyim? Görmeye bile katlanamadığım parçalarımı kabullenebilir miyim?”