Kısa ve Öz olsun istedim..... :)İnceleme
Herkese merhabalar :)
Sayın 
Oğuzhan Özpolat beye 
Mavi Tutsak Sen Hasret kitabından dolayı tebrik ederim. Deneme olsa bile güzel çıkmış ellerinize sağlık....
Gelelim kitaba......
Öncelikle şunu söylemek istiyorum, Mavi Tutsak Sen Hasret - le 
Kitabsever hanım efendicumun yani (Ablamın) sayesinde tanıştık ve okumaya başladım..... :)
Kitap güzel olmuş ilk deneme kitabı olmasına rağmen.
Hasreti, kederi, yalnızlığı, sevgiyi, ve duyguları anlatan bir kitaptır #k:278081.
Çok söz söylemeye gerek yok zaten, okuyunca kendiniz anlayacaksınız ne demek istediğimi....
Okumaya değer bir kitap....
Şimdiden iyi okumalar.....
Gökyüzüne hiç bakmadığımız bir dünyanın, küçücük penceresinin aralığından karşılıyoruz hayatı. Söylersek büyüsü bozulur diye, umudu içimizde tutup, gökkuşağına salıncak kurmadan, kendi derinliğimizde kaybolup, bakmaya korktuğumuz maviliklerin hasretiyle yaşıyoruz hep. “Mavi Tutsak” kalıyor bu yüzden yüreğimizde.
Ne kadar yaşarsak yaşayalım ne kadar uzağa gidersek gidelim. Bazı insanların yüreğimizde bıraktığı değer anlamını yitirmiyor. Gözümüz gökyüzüne de baksa, maviliklere de boyansak, sırılsıklam da olsak yağmur altında, göğüs kafesimizin içinde hep aynı kişi duruyor. “Sen Hasret” yaşıyorsun hep yeryüzünde.
Oğuzhan Özpolat
Oğuzhan Özpolat beye Mavi Tutsak Sen Hasret kitabından dolayı tebrik ederim. Deneme olsa bile güzel çıkmış ellerinize sağlık....
Gelelim kitaba......
Öncelikle şunu söylemek istiyorum, Mavi Tutsak Sen Hasret - le Kitabsever hanım efendicumun yani (Ablamın) sayesinde tanıştık ve okumaya başladım..... :)
Kitap güzel olmuş ilk deneme kitabı olmasına rağmen.
Hasreti, kederi, yalnızlığı, sevgiyi, ve duyguları anlatan bir kitaptır #k:278081.
Çok söz söylemeye gerek yok zaten, okuyunca kendiniz anlayacaksınız ne demek istediğimi....
Okumaya değer bir kitap....
Şimdiden iyi okumalar.....
Gökyüzüne hiç bakmadığımız bir dünyanın, küçücük penceresinin aralığından karşılıyoruz hayatı. Söylersek büyüsü bozulur diye, umudu içimizde tutup, gökkuşağına salıncak kurmadan, kendi derinliğimizde kaybolup, bakmaya korktuğumuz maviliklerin hasretiyle yaşıyoruz hep. “Mavi Tutsak” kalıyor bu yüzden yüreğimizde.
Ne kadar yaşarsak yaşayalım ne kadar uzağa gidersek gidelim. Bazı insanların yüreğimizde bıraktığı değer anlamını yitirmiyor. Gözümüz gökyüzüne de baksa, maviliklere de boyansak, sırılsıklam da olsak yağmur altında, göğüs kafesimizin içinde hep aynı kişi duruyor. “Sen Hasret” yaşıyorsun hep yeryüzünde.
Oğuzhan Özpolat·
910 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
