AFYONLAŞAN DİNEdebiyat
Bu toplumun en çok muzdarip olduğu bir konudur dinin su-i istimal edilişi. Ve bu konuya değinip dile getirilen her yazarın da yediği yaftadır "dine saldırıyor" damgası. Gürpınar iki dinden temsilci de seçiyor. Hem hristiyan hem müslüman. Yani adam aslında teolojik eleştiri sunmuyor. Ve dini de kimlik bağlamında eleştirmiyor. Dinin sosyolijik zemindeki sömürülüşünü ele aliyor. Ve cahil toplum eleştirisi var. Toplumun dini yanlış algılayan o kültürel havzasıdır aslında yazarın dert edindiği. Kısa ve eğlenceli bir okuma. İki Ermeni'nin ağzıyla yapılan konuşma hataları ise aslında dönemin ciddi bir siyasi eleştirisi. Apaçık yapılamayan eleştirileri dil bozukluğu imiş gibi dile getirilmesi. Mesela; isdibdata istibrad denilmesi :)) Kitabın sonunda ise eserini niçin ele aldığını da anlatması sanırsam toplumdan gelecek bir yanlış anlamanın önüne geçme olsa gerek. Enver paşanın egomanyak kişiliğine dair söylediği bir cümle de oldukça yerinde.
·
803 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.