Son zamanlarda, belki de hayatım boyunca okuduğum en güzel eser. Mustafa Kutlu yine yormadan, ustaca yazmış ve bizi bu kederli hayata dahil etmeyi başarmış. Son sayfasını okurken hissettiklerimi tarif edebilecek bir kelime dahi bulamıyorum, fakat kalbimin kırıldığını hissettiğimi söyleyebilirim. Sayfaları çevirdikçe, hikayeye daldıkça ‘Evet artık gülecek yüzleri, daha ne yaşayacaklar yahu’ diyebilirsiniz, ama sonunda hüzne boğulacaksınız. Anlatılacak tek bir şey yok, herkesin Kenan ve oğlu Sado’yu tanıması gerekiyor. Okuyalım, okutalım efendim.
“Kimseye etmem şikâyet ağlarım ben hâlime
Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime”
Mustafa KutluTirende Bir Keman