Turgut, Selim’in ışığında kendi özbenliğini bulmuştu ya da kaybetmişti nasıl yorumlamak isterseniz öyle yorumlayabileceğiniz bir kitap... ilk kez okuyacaklar için tavsiyem ilk yüzelli sayfasında dişinizi sıkmanız, sonrasında nasıl bittiğini anlamayacaksınız bile. İkinci defa okuduğunuzdaysa hayatınızın kitabı olmasa da ilk üçe gireceğini garanti ederim. Selimin ışığında kendi özbenliğinizi bulmanız dileğiyle.
Kitabın ruhuna girmek için yaşınız şöyle otuza yaklaşacak, günlük yaşantımızda insanların yaptığı, kendinizin yaptığı rolleri fark edeceksiniz, ilişkiler/iniz, konşmalar/ınız sığ gelecek, çok 'aykırı' biri değilseniz topluma uyum sağlamak için bu yapmacık tutuma ister istemez dahil oldugunuzu göreceksiniz, yalan söyleyebildiğinizi, içinizden geçeni değil de 'karşıdakine söylemenin daha uygun olacağı şeyleri' dile döktüğünüzü, insanlar ve olaylar karşısında dürüst olmadığınızı ve hele evliyseniz otomatikleşmiş, alışılmış davranışlar sergilediğinizi, 'kendiniz' olmadığınızı ve bunun için harekete bile geçmek istemeyişinizi (ki burada kitapta da geçen oblomov karakterini hatırlarsınız), 'gerçekler' karşısındaki o bezginliği, 'rol yapışları' (hayat bir sahneydi ne de olsa)...
Oğuz Atay
Oğuz Atay
·
150 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.