Oğuz Atay. Edebiyatımızın mihenk taşı. Hep Oğuz Atay’ı okumak istemiştim ama dilinin çok ağır olduğunu söyledikleri için biraz daha beklemiştim. Başlangıç olarak da hikâyelerini okumak istedim. Korkuyu Beklerken 8 öykü içeren bir kitap. Genel olarak hikâyeler varoluş sancısı, kişinin dünyada kendine bir yer araması gibi tipik bireyci yazarların yazdığı konular. Ama Oğuz Atay, bunu öyle güzel bir şekilde anlatıyor ki özellikle ironik bir şekilde anlatımı onu diğer bireyci ya da modernist yazarlardan ayrı kılıyor bence. Mesela Ne evet ne hayır adlı öyküsünde bunu bariz şekilde görüyoruz. Parantez içinde ironik cümleler Oğuz Atay’a has sanki. Hikâyelerde ülkemize ait acı gerçekler de var. Ülkemizi yansıtan. “Birey içinde toplum”
Özetleyeceksek bu şekilde diyebiliriz sanırım.
Benim en dokunaklı bulduğum “Babama Mektup, Korkuyu Beklerken, Unutulan” oldu. Keyifli okumalar.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.